وزیر آموزش و پرورش یکشنبه گذشته یکبار دیگر در حاشیه مراسم آغاز سال تحصیلی دانشگاه فرهنگیان از پیشنهاد تغییر نام این مجموعه به دانشگاه تربیت معلم گفت.
«من خودم عضو هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان هستم و سالها در مراکز تربیت معلم و دانشگاه فرهنگیان تدریس کردهام و اکنون نیز عضو هیئت علمی این دانشگاهم. به نظر من، بهترین و بامسماترین نام برای این دانشگاه، دانشگاه تربیت معلم است، چراکه مأموریت اصلی این دانشگاه، تربیت معلم بوده و این نام مناسبترین و بهترین نام برای دانشگاه است».علیرضا کاظمی میگوید روز اولی که وزیر شده، این پیشنهاد را به همکارانش در دانشگاه فرهنگیان داده و بهصورت کتبی نیز آن را به شورای عالی انقلاب فرهنگی منعکس کرده است.علاوه بر کاظمی، دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی هم سال گذشته ادعا کرده بود تغییر نام دانشگاه فرهنگیان نظر شخصی او بوده، با اینحال باید این موضوع را شورای عالی انقلاب فرهنگی تأیید و تصویب کند.
حجتالاسلام خسروپناه حالا امیدوار است تا زمانی که در این شورا حضور دارد، نام دانشگاه فرهنگیان به «دانشگاه تربیت معلم» تغییر کند.
اوضاعی که قرار بود بهتر شود
برای آنکه اهمیت و چرایی تغییر نام این دانشگاه را بدانیم کافی است به ۱۷ سال پیش برگردیم؛ یعنی همان روزهایی که برای نخستین بار «عبدالجواد طاهریزاده» زمزمه تغییر نام «دانشگاه تربیت معلم» را شنیده بود. طاهریزاده، رئیس دانشگاه تربیت معلم بود و در بعضی رسانهها از قول حمیدرضا حاجی بابایی، هفدهمین وزیر آموزش و پرورش خوانده یا شنیده بود که قرار است اسم دانشگاه تربیت معلم، دانشگاه فرهنگیان شود.او میگفت ما با این تغییر نام موافق نیستیم، چون هیچ فرقی نمیکند و حتی شاید اوضاع بهتر نشده و بدتر هم شود، چون کارکرد ما این نیست؛ تجربه نشان داده با تغییر نام، چیزی حل نمیشود. ما وقتی دانشجوی دبیری نمیگیریم به این دلیل است که آموزش و پرورش به دبیر نیاز ندارد؛ آیا با تغییر نام دانشگاه، آموزش و پرورش نیاز پیدا میکند؟ ما با اینکه اسم دانشگاه بخواهد دانشگاه فرهنگیان شود مخالف هستیم و ترجیح میدهیم نام دانشگاه «تربیت معلم» باشد تا «فرهنگیان».همان روزها، سهراب رضایی، رئیس مجتمع پیامبر اعظم(ص) که بزرگترین مرکز آموزش عالی کشور خوانده میشد، رسماً از انحلال مراکز تربیت معلم و ایجاد دانشگاه فرهنگیان خبر داد و اعلام کرد براساس آخرین مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی، وزارت آموزش و پرورش موظف به راهاندازی دانشگاه جامع فرهنگیان شده است. ضمن آنکه مسئولیت تأسیس دانشگاه فرهنگیان که قبلاً با وزارت علوم بوده، حالا با تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی به وزارت آموزش و پرورش واگذار شده است.
تأسیس دانشگاه فرهنگیان در کنار مجتمع عالی پیامبراعظم(ص) که برخی میگفتند از لحاظ محتوایی هیچ تفاوتی با این مجتمع ندارد، واکنش برخی از کارشناسان و مسئولان آموزش عالی را در پی داشت.
چنانکه علی عباسپور تهرانیفرد، رئیس کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس، آن را حرکتی شعاری میدانست که به یکباره در زمان انتخابات ریاست جمهوری دوره دهم، از سوی رئیس جمهور و هیئت دولت مطرح شده است.
عباسپور بیان کرده بود: به عنوان عضوی در شورای عالی انقلاب فرهنگی به همراه چند نفر از اعضا، مخالفت خود را با راهاندازی این دانشگاه اعلام کردیم، اما درنهایت با تشکیل دانشگاه موافقت شد و چون متأسفانه برخی مسائل میان کمیسیون آموزش و تحقیقات و این شورا در تضاد است نتوانستیم مانع آن شویم.
نخستین گامهای بازگشت به خانه اول
سرانجام در دی ۱۳۹۰ با تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی و تجمیع تمام مراکز تربیت معلم سراسر ایران و مجتمع آموزش عالی پیامبر اعظم(ص)، دانشگاه جامع فرهنگیان تأسیس شد و کارش را به صورت هیئت امنایی از سال ۱۳۹۱ آغاز کرد.
با راهاندازی این دانشگاه، قرار بود آموزش و پرورش تمام نیروهای مورد نیاز خود را از میان دانشآموختگان این دانشگاه جذب کند، قراری که تا امروز به نتیجه نرسیده و این وزارتخانه امروز با وجود کمبود ۲۰ تا ۳۰ هزار نیرو همچنان مجبور است از ظرفیت پیشکسوتان، معلمان حقالتدریس و شاغلان موظف و افزایش تدریس آنها برای جبران کمبود نیروی انسانی استفاده کند.
از همان سالهای نخست فعالیت دانشگاه فرهنگیان معلوم شد پیشبینی عبدالجواد طاهریزاده، رئیس دانشگاه تربیت معلم به واقعیت بیشتر نزدیک بوده است؛ به دلیل آنکه هنوز سه سال از این تغییر نگذشته بود که محمود مهرمحمدی، سرپرست دانشگاه فرهنگیان از تلاشهایش برای تغییر نام دانشگاه فرهنگیان به تربیت معلم خبر داد و گفت صحبتهایی را در شورای عالی انقلاب فرهنگی مطرح کرده تا بتواند نام دانشگاه فرهنگیان را به تربیت معلم تغییر دهد؛ هر چند در این زمینه موافقتها و مخالفتهایی نیز صورت گرفته است.چند روز بعد، مهدی نوید ادهم، دبیرکل وقت شورای عالی آموزش و پرورش ضمن همراهی با مهرمحمدی با بیان اینکه با پیشنهاد تغییر نام دانشگاه فرهنگیان به دانشگاه تربیت معلم موافق است، گفت: واژه تربیت معلم و پس از آن مراکز تربیت معلم و همچنین دانشگاه تربیت معلم حداقل قدمتی ۱۰۰ ساله در ایران دارد و یک واژه بینالمللی است؛ در حالی که واژه دانشگاه فرهنگیان علاوه بر اینکه واژه نوظهوری است، بینالمللی هم نیست.
از آن پس تاکنون تلاش مدیران و وزرایی که به وزارت آموزش و پرورش راه یافتهاند برای تغییر نام دانشگاه فرهنگیان به دانشگاه تربیت معلم، به سرانجام نرسیده است.
حسین خنیفر، رئیس دانشگاه فرهنگیان تغییر نام این دانشگاه به دانشگاه تربیت معلم را یک مطالبه ملی دانست و تصریح کرد: ما در این زمینه مطالعات تطبیقی انجام داده و مشاهده کردیم هیچ جای دنیا به جز دانشگاه تربیت معلم عنوان دیگری نداریم. بسیاری از افرادی که مقاله نوشته و میخواهند آن را به خارج کشور ارائه دهند، با مشکل روبهرو میشوند، زیرا معادلی برای کلمه فرهنگیان وجود ندارد و مراکز علمی نمیتوانند تشخیص دهند فرد از دانشگاه فرهنگیان دانشآموخته شده است. معادلی برای دانشگاه تربیت معلم وجود دارد، اما تاکنون عناوینی مانند farhangian university یا Farhangian College در دنیا وجود نداشته است، در همین راستا میخواهیم ارتباط خود را با مراکز علمی در جهان حفظ کنیم. تغییر عنوان، مطالبه است، زیرا عنوان دانشگاه فرهنگیان معادل لاتین ندارد و به نوعی ما را بیهویت کرده است.
عنوان دانشگاه فرهنگیان در فرهنگ ایرانی کلمه خوب و مناسبی است، اما در خارج از کشور آنطور که باید شناختهشده نیست.داوود محمدی، عضو کمیسیون آموزش مجلس هم اظهار کرد: تغییر نام تربیت معلم به فرهنگیان اشتباه بوده، چراکه نتوانسته با مردم ارتباط برقرار کند. در کشورهای دیگر نیز دانشگاههایی که وظیفه تربیت معلم را دارند عنوان تربیت معلم بر آنها گذاشته شده است.با اینحال، حمیدرضا حاجیبابایی، وزیر وقت دولت محمود احمدینژاد، دیدگاه مخالفان این تغییر نام را برنمیتابد؛ بهطوری که بهمن ۱۳۹۵ در برنامه «پرسشگر» ضمن دفاع از تشکیل دانشگاه فرهنگیان بیان کرده بود: چند سال گذشته سفری به روسیه داشتم، در آنجا دانشگاه فرهنگیان تشکیل شده بود و مسئولان آموزشی عنوان میکردند اگر این دانشگاه شکل نمیگرفت، نظام آموزشی ما منهدم میشد؛ در تمام دنیا دانشگاهی به نام دانشگاه فرهنگیان و تربیت معلم وجود دارد و با تشکیل این دانشگاه در کشور، نظام آموزشی در ۲۰ سال آینده هدفمند میشود.
تلاش دولت چهاردهم برای کسب نتیجه
حالا اینبار پس از گذشت بیش از ۱۶ سال، بار دیگر بازیگران تیم تعلیم و تربیت دولت چهاردهم توپ تغییر نام دانشگاه فرهنگیان و احیای دانشگاه تربیت معلم را به زمین شورای عالی انقلاب فرهنگی فرستادهاند تا نتیجه این چند سال تلاش بیسرانجام به سود آنها تمام شود.
رجبعلی برزویی، رئیس دانشگاه فرهنگیان اردیبهشت امسال از ارائه پیشنهاد تغییر نام این دانشگاه خبر داده و گفته این پیشنهاد به شورای عالی انقلاب فرهنگی ارائه شده تا نام دانشگاه فرهنگیان به دانشگاه تربیت معلم ایران تغییر پیدا کند؛ تغییری که برزویی معتقد است در راستای تثبیت هویت دانشگاه در نظام آموزشی کشور است.
علیرضا کاظمی، وزیر آموزش و پرورش نیز۱۳ خرداد امسال در نشست رؤسای دانشگاه فرهنگیان سراسر کشور خواستار تغییر نام این دانشگاه به «دانشگاه تربیت معلم» و بازنگری در مأموریتها و ساختارهای آن بهویژه تحول اساسی در برنامههای درسی و تقویت رویکرد مهارتمحور در تربیت معلمان شده است.واقعیت آنکه دانشگاه فرهنگیان صرفنظر از هر نامی که قرار است بر تابلو آن نقش ببندد، به تعبیر رهبر شهید انقلاب «مرکز ثقل اصلی نظام آموزش و پرورش» و «مسئله درجه اول کشور» است. به همین دلیل و براساس تأکید ایشان، مسیر ورود به حرفه معلمی باید از دانشگاههای تربیت معلم عبور کند. از این منظر، دانشگاه فرهنگیان یا تربیت معلم باید مرجع اصلی استانداردسازی حرفه معلمی در کشور باشد.
نظر شما